Inheritance Tax is must for an unequal structured society.

Violent crackdown on Ambedkarite & anticaste activists today at IIT Bombay is shocking. 50+ students have died on IIT campuses. A student's parents are on a hunger strike for justice against a prof who didnt follow establish protocol. Instead of working transparently & introspecting its casteist culture-- IIT Bombay & Police detained activists & protestors violently & hassled the parents. When institutions become more important than students. When people dont ask what is structurally wrong & instead caste-shame a dead student & his grieving parents-- you know you are in a morally dead society. No high-fancy rhetoric can rebrand or rescue it. Jai Bhim.

Looks like Indian Express will single handedly take down the govt 🙌 They are now exposing another case of apparent corruption Where govt owned missile manufacturing company BDL awarded a contract to a private company WITHOUT any competition AND to top it all to a company owned by the wife of the ex chief of BDL 🤯 If this turns out to be true, then we are possibly looking at a situation where the rot is far deeper than what meets the eye In the name of Pakistan and Religion to win elections after elections, a lot seems to have been compromised I just wonder, has the leadership lost control and can’t rein in the independent fiefdoms that have sprung up in every corner of the country ? Is it beyond their control ? Or is it a deliberate choice to be so ? I don’t have an answer What do you think 🙏 But, amidst all this India and Indians definitely need some ideas to heal 🙏🙏

Where is @abhijeet_dipke? Where is @neha_aisa? Detaining them without disclosing their whereabouts is blatantly illegal and deeply inhumane. The Union Government must release them immediately and stop suppressing peaceful protests. Every attempt to crush the movement will only make it stronger. #GyaneshKumarMustGo. The Union BJP Government has no other option. @cockroachisback @SFI_CEC @AISA_Official_ @Aishe_Ghosh @SauravDassss @AshutoshRanka @Dhruv_Rathee #CJP #Delhi

These people have no shame parading their caste and still think Brit’s created the CS. Beautiful rotten sick brains.

What Did Each Country Give the World? 1. India - Zero 2. China - Paper 3. United Kingdom - World Wide Web 4. Germany - Automobile 5. United States - Internet 6. Italy - Battery 7. Japan - QR Code 8. France - Pasteurization 9. Canada - Insulin 10. Switzerland - Velcro 11. Sweden - Dynamite 12. Netherlands - Microscope 13. Hungary - Ballpoint Pen 14. Denmark - LEGO Brick 15. Finland - Linux 16. Australia - Flight Recorder 17. Norway - Spray Can 18. Poland - Kerosene Lamp 19. Czech Republic - Contact Lenses 20. Austria - Snow Globe 21. Belgium - Saxophone 22. Mexico - Color Television 23. Brazil - Airplane 24. Philippines - Karaoke System 25. Russia - Artificial Satellite 26. South Africa - CT Scan Technology 27. Bangladesh - Oral Rehydration Solution 28. Israel - USB Flash Drive 29. South Korea - Portable MP3 Player 30. New Zealand - Jet Boat 31. Spain - Modern Mop 32. Argentina - Fingerprint Identification System 33. Greece - Democracy 34. Iraq - Algebra 35. Peru - Potato Domestication 36. Ethiopia - Coffee 37. Indonesia - Batik 38. Egypt - Papyrus 39. Türkiye - Turkish Delight 40. Georgia - Winemaking 41. Azerbaijan - Modern Oil-Well Drilling 42. Lebanon / Ancient Phoenicia - Alphabet 43. Iran / Persia - Windcatcher 44. Portugal - Cork Stopper 45. Ireland - Submarine Development 46. Slovakia - Parachute Design 47. Ukraine - Helicopter Development 48. Slovenia - Ski-Lift Development 49. Romania - Jet Aircraft Development 50. Kazakhstan - Space Technology Note: Each country has contributed many inventions, discoveries, and innovations, but this list highlights one of its most famous or globally recognized contributions. Some origins have multiple contributors or disputed claims, so each entry reflects the country most strongly associated with its development, discovery, or early use.

most toxic problem in Indian univs is equating rigor with "strictness". When tapasya-pariksha culture replaces curiosity & exploration-- you get a pressure cooker. Real issue is how this system treats "failure" & "cheating". Most teachers default think students are lazy, spoilt cuz back when they were students it was so much worse & it made them "stronger" This obsession w. strength IS the weakness. Pressures on marginalized caste, low income, first gen students is unbearable. This should be a moment to look at our exam toxicity & academic culture-- instead casteist Savarnas will make it about bogus merit discourse & make strawman arguments against reservation.

visited Ashoka University recently to talk abt 'Meet the Savarnas' Interestingly when originally invited by Savitri Ambedkar Periyar Study Circle (SAPSC), permission was "denied". Kudos to SAPSC, students & English dept faculty who rallied & made it happen! Glad to see faculty pushing back, univs need to reclaim space for critical discourse. For all it's faults, glad to see some spine from my 'favourite' Sonepat university 🫰🏽

As a kid, when my friends were not doing well in mathematics, I would feel bad and would teach them. That also made me understand the subject better myself. From childhood, I was taught to have this attitude: when you see something broken, take the responsibility to fix it, do not merely complain. If you cannot fix it, accept it but make a mental note "some day I will fix it when I can". Over the years, that becomes second nature. I take it as my personal responsibility to figure out solutions for our rural economy. No one appointed me to that role, and I have appointed myself happily 😄

I think India will never be able to produce any global-level companies like Meta, Netflix, and SpaceX. Not because the government is bad. Not because the people are not talented. Not because we don't have the capability. There is a fundamental reason why we can't do it. It is the gross negligence and complete ignorance of the Indian capitalist billionaire class. In Western society many companies spend their profits on research and development of products and scaling them to the global level. But the Indian capitalist class is only money-minded. They just want to milk 140 crore Indians by providing some commodity or service-based product and never intend to spend a dime on research purposes.

Princeton Prof Arvind Narayanan: "My best rough estimate of the fraction of the scientific literature that’s wrong — flat-out wrong, you’d-be-nuts-to-rely-on-this wrong — is 80%" Then there is a whole category of scientific literature "that is not even wrong" - useless, irrelevant would be better descriptions. Why does it happen? The massive "over capacity" in research with too many PhDs being produced, and the "market pressure" for grants and publications in the academic world. I decided I would face the "market pressure" of real business instead! As the popular Computer Science adage has it (originally from Richard Hamming, Turing Award winner): Newton may have stood on the shoulders of giants but in CS, we stand on each other's toes!

If you are an engineer or scientist or doctor turning to business, the first thing I would suggest is "Please go on a lot of sales calls, face rejection if necessary, but persist". You will develop better communication skills as you realise that explaining your ideas is not so easy. You will develop respect for sales people. You may even become good at business! There is no such thing as a business without selling something. Sometimes the most obvious thing has to be said!

TTD ticket booking is a scam. Richest trust, but can’t provide a smooth booking experience. After entering all the details and click on pay now then on payment gateway page it throws an error. I mean no words can describe this pathetic state.

This is 21 year old Sanjush Lingamaneni proud owner of an Aston Martin. He drove his Aston Martin at high speed and rammed into a poor sales girl Bharati Mukhi, killing her instantly on 16th August. Sanjush’s super power? He is the son of Andhra Pradesh Jana Sena MP Lingamaneni Ramesh. Bharati Mukhi, who worked as a sales girl at Lifestyle, Inorbit took a lunch break around 3pm to go get food from the street opposite the mall, along with her friend. Ten minutes later, while she was returning, Lingamaneni Sanjush who was driving his Aston Martin at high speed rammed and killed Bharati Mukhi instantly. He tried to escape but thanks to people around, they took his video, photos and then ensured that he took Bharathi to the hospital. Unfortunately, 26 year old Bharathi was declared brought dead. The very efficient Telangana police shielded Lingamaneni Sanjush’s name till yesterday. A lot of political bigwigs got involved because Janasena is an alliance partner of TDP & BJP in Andhra Pradesh. An MP’s son’s future is more important than the life or death of a 26 year old girl who came to Hyderabad looking for “future” and better opportunities from Odisha. Till last evening, the Telangana police guarded the accused Lingamaneni Sanjush’s details. Sanjush is still NOT ARRESTED. Despite his rash driving killing Bharati Mukhi on 16th August at 3:10pm. SIX DAYS AND NO ARREST. Imagine how Hyderabad police behave when you violate a small rule? Immediate fine, immediate confiscation, cases and what not. But if you are an MP’s son in an Aston Martin, you can kill someone on the road and still walk away. If not for the videos taken by people on the road, Sanjush would have escaped long back. Even now hope for justice is absolutely bleak.

Vibe coding demos always stop right before things get complicated—but we're not stopping. Join Deepika on Sep 2 to see Zoho Creator vs. vibe coding, live from first prompt to production. APAC/MEA: live.zoho.in/svoa-svk-gpi AMERICAS: live.zoho.in/zsgh-wzh-wim

Setting a @GWR world record on India's 80th #IndependenceDay. 🇺🇸🇮🇳 @Zoho, @consulate_york & the Federation of Indian Associations raised the most American & Indian flags ever recorded at one location. Thank you to everyone who made today a successful celebration!

Today, we celebrated India’s 80th Independence Day in New York, in a year that also marks 250 years of American independence. The world’s largest democracy celebrating alongside the world’s oldest democracy. Together with the Consulate General of India, New York, and the Federation of Indian Associations (FIA), we wanted to mark these two milestones in a unique way and celebrate the relationship between our countries. We created "250" with American and Indian flags, setting a new Guinness World Record for the largest flagpole number. Happy Independence Day!

Before Kota, the IIT-JEE was purely elitist. Not by design, but by access. If you weren't from South Delhi or South Bombay, you didn't even know Irodov or Halliday, Resnick and Walker existed. No local teacher knew the exam's pattern. You were competing blindly against the children of professors and civil servants who had the secret playbook. Early IIT demographic data was blunt: a thin, urban, English-speaking elite. Most AIR 1 from 1960 to 1990 came from influential families. Then Kota reverse-engineered the code and sold it to the public. Daily problem sheets. Pattern drills. Standardized shortcuts. A brute-force playbook that didn't care about your surname, your school, or your spoken English. Did Kota turn test-prep into an ugly, soul-crushing factory? Absolutely. But for millions of small-town kids, that factory was the only door in the wall. The old elite complained that Kota killed the spirit of real engineering What it actually killed was their monopoly

As a Pakistani Hindu, I proudly represent the white in our national flag, My Pakistan is not only the green I salute, it is also the white I represent. The white reminds us that this land belongs to all its citizens, regardless of faith. I may worship differently, pray differently, and celebrate different festivals but my love for Pakistan is no less. I am a daughter of Pakistan. This is my homeland. This is my flag and this is my identity. I want to see a Pakistan where every colour of this flag is respected, protected, and allowed to shine with dignity. And whenever our flag flies, I hope the green reminds us of our strength, while the white reminds us of our promise. Pakistan is home to all of us. No one should have to prove that they belong. PAKISTAN ZINDABAAD! 🇵🇰 🤍💚 #IndependenceDay #Pakistan

చందాలు వేసి శవపేటికలు పంపడం కాదు పరిష్కారం అమెరికా హైవేల మీద తెలుగు పిల్లల మరణాలు, వ్యక్తిగత విషాదాల వెనుక ఒక వ్యవస్థాగత సమస్య గత కొద్ది నెలల్లో నా కుమార్తెకు తెలిసిన ఇద్దరు యువకులు అమెరికాలో రోడ్డు ప్రమాదాల్లో మరణించారు. రెండు సందర్భాల్లోనూ జరిగింది ఒక్కటే. అక్కడి తెలుగు పిల్లలు, ఐటీ ఉద్యోగులు కలిసి చందాలు వేసుకున్నారు. పార్థివదేహాన్ని ఇండియా పంపడానికి, ఆసుపత్రి బిల్లులకు, అంత్యక్రియలకు. ఇద్దరి తల్లిదండ్రులూ నిరుపేదలు. పిల్లల చదువు కోసం అప్పులు చేసి పంపినవాళ్లు. తిరిగి వచ్చింది శవపేటిక, దానితో పాటు తీర్చాల్సిన అప్పు. చందాలు వేసిన పిల్లల మనసుల్లో ఏముందో నాకు అర్థమవుతుంది. "ఇది నాకూ జరగవచ్చు" అనే గుర్తింపు అది. అదే హైవే మీద, అదే అలసటతో, అదే పాత కారులో, అదే ఆర్థిక ఒత్తిడితో వాళ్లూ రోజూ ప్రయాణిస్తున్నారు. చనిపోయినవాడి స్థానంలో తనను చూసుకోవడం వల్లే ఆ ఔదార్యం. ఆ ఔదార్యాన్ని తక్కువ చేయడం నా ఉద్దేశం కాదు. కానీ ఒక సమాజంగా మనం ఆలోచించాల్సిన ప్రశ్న. ప్రతిసారీ మరణం తర్వాత చందాలు వేసుకునే ఏర్పాటుకు మనం ఎందుకు అలవాటు పడిపోయాం? మరణాన్ని నివారించే వైపు ఆ శక్తిని ఎందుకు మళ్లించలేకపోతున్నాం? తెలుగు విద్యార్థుల మరణాలపై అధికారిక, జాతీయత వారీ గణాంకాలు ఏ ప్రభుత్వమూ ప్రచురించడం లేదు. ఉన్నది కాన్సులేట్ ప్రకటనలు, డయాస్పోరా మీడియా వార్తలే. కానీ ఆ వార్తల వరుసే ఒక తీవ్రతను చెబుతోంది. ఆగస్టు 7: కడప జిల్లా జెట్టివారిపల్లికి చెందిన దిలీప్ కుమార్ బుంగటవుల (26) ఒహాయోలోని ఇంటర్‌స్టేట్ 480 మీద మరణించాడు. ఎదురుగా వస్తున్న పికప్ ట్రక్ మీడియన్ దాటి అతని కారును ఢీకొట్టింది. కెంట్ స్టేట్ యూనివర్సిటీలో ఎంఎస్ పూర్తి చేసి, అప్పుడే సాఫ్ట్‌వేర్ ఉద్యోగంలో చేరాడు. తండ్రి శ్రీహరి రైతు. కుటుంబం ఆర్థికంగా బలహీనమైనది కావడంతో నార్త్ అమెరికా తెలుగు సొసైటీ (NATS) విరాళాల సేకరణ ప్రారంభించింది. మళ్లీ అదే కథ. మరణం, తర్వాత చందాలు. జూలై 18: నిర్మల్ జిల్లాకు చెందిన నిత్యానంద రెడ్డి డెట్రాయిట్‌లో చదువు పూర్తి చేసిన కొద్ది రోజులకే బైక్ ప్రమాదంలో తీవ్రంగా గాయపడి, జూలై 23న తన పుట్టినరోజున ఆసుపత్రిలో మరణించాడు. జూలై 14: పల్నాడు జిల్లా వినుకొండ మండలం ఉమ్మడివరం గ్రామానికి చెందిన మక్కెన ప్రసన్న (27) న్యూజెర్సీలో స్నేహితులతో ఒక కార్యక్రమం నుంచి తిరిగి వస్తుండగా కారు అదుపు తప్పి చెట్టును ఢీకొని అక్కడికక్కడే మరణించింది. ముగ్గురు పిల్లల్లో పెద్దది. ఎంఎస్ పూర్తి చేసి ఉద్యోగ వేటలో ఉంది. కుటుంబం పార్థివదేహం తరలింపు కోసం స్థానిక ఎమ్మెల్యేను, అధికారులను వేడుకోవాల్సి వచ్చింది. జూలై 5: ఎన్టీఆర్ జిల్లా ఇబ్రహీంపట్నం మండలం ములపాడు గ్రామానికి చెందిన ప్రసన్న అట్లూరి (25) అప్‌స్టేట్ న్యూయార్క్‌లో బహుళ వాహనాల ఢీకొన్న ప్రమాదంలో మరణించింది. పేస్ యూనివర్సిటీ నుంచి అప్పుడే పట్టా పుచ్చుకుంది. మే: గుంటూరు ప్రాంతానికి చెందిన నవ్య చికాగోలో స్నేహితులతో ప్రయాణిస్తుండగా వెనుక నుంచి మరో వాహనం ఢీకొట్టడంతో అక్కడికక్కడే మరణించింది. ఏప్రిల్: గుంటూరుకు చెందిన నవ్య నెలకుదితి (23) పెన్సిల్వేనియాలోని పిట్స్‌బర్గ్ సమీపంలో రోడ్డు ప్రమాదంలో మరణించింది. ఈ జాబితా సంపూర్ణమైనది కాదు. వార్తల్లోకి వచ్చినవి మాత్రమే. ప్రతి పేరు వెనుక ఒక అప్పు, ఒక డ్రీమ్, ఒక చందాల లింక్ ఉంది. ఇక్కడ ఒక నిజాయితీ అవసరం ఈ ఘటనల్లో చాలా వాటిలో తప్పు మన పిల్లలది కాదు. దిలీప్ కారును మీడియన్ దాటి వచ్చిన ట్రక్ ఢీకొట్టింది. నవ్య కూర్చున్న కారును వెనుక నుంచి మరో వాహనం ఢీకొట్టింది. కాబట్టి "పిల్లలు జాగ్రత్తగా నడపడం లేదు" అనే సులభమైన నింద ఇక్కడ పనికిరాదు. అసలు విషయం వేరే. ఎక్స్‌పోజర్. రహదారి భద్రతా శాస్త్రంలో ఒక మౌలిక సూత్రం: మీ డ్రైవింగ్ ఎంత బాగున్నా, హైవే మీద మీరు గడిపే గంటలు పెరిగేకొద్దీ ఎదుటివాడి తప్పుకు కూడా మీరు బలయ్యే అవకాశం పెరుగుతుంది. రోజూ 100 మైళ్లు తిరిగే వ్యక్తికి, 15 మైళ్లు తిరిగే వ్యక్తి కంటే ప్రమాద సంభావ్యత అనేక రెట్లు ఎక్కువ. మీడియన్ దాటి వచ్చే ట్రక్ ఎదురుపడాలంటే కూడా మీరు ఆ సమయంలో ఆ హైవే మీద ఉండాలి కదా. మరి మన పిల్లలు హైవేల మీద ఎందుకు అంతగా ఉంటున్నారు? ఇక్కడే ఆర్థిక కోణం వస్తుంది. అద్దె లెక్క ... ప్రాణాల లెక్క అమెరికా నగరాల్లో అద్దెలు ఆకాశాన్ని తాకుతున్నాయి. యూనివర్సిటీ ఉన్న ఊళ్లో, ఉద్యోగం ఉన్న ఊళ్లో నెలకు 1,500-2,000 డాలర్లు అద్దె. అదే 60-80 మైళ్ల దూరంలోని చిన్న టౌన్‌లో సగానికి సగం. లోన్ ఈఎంఐ ఒత్తిడి, తల్లిదండ్రుల త్యాగం తీర్చాలన్న భారం మోస్తున్న పిల్లలకు ఆ ఆదా ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తుంది. దాంతో ఒక ఊళ్లో నివాసం, ఇంకో ఊళ్లో పని. మధ్యలో రోజూ రెండు మూడు గంటల ఇంటర్‌స్టేట్ ప్రయాణం. కానీ ఆ లెక్క నిజాయితీగా వేస్తే మిగిలేది తక్కువ. పెట్రోల్, కారు అరుగుదల, ఇన్సూరెన్స్ కలిపితే అమెరికాలో కారు నడపడానికి మైలుకు సుమారు 65-70 సెంట్లు ఖర్చవుతుందని అధికారిక అంచనాలు చెబుతాయి. రోజూ 100 మైళ్లు అంటే నెలకు 1,300-1,400 డాలర్లు. ఆదా అనుకున్న అద్దె దాదాపు మొత్తం రోడ్డు మీదే ఖర్చవుతోంది. దానికి అదనంగా రోజూ పోయే మూడు గంటల సమయం, నిద్ర, ఆరోగ్యం. అన్నింటికీ మించి ప్రాణాపాయ రిస్క్. ఖరీదైన ఊళ్లో నలుగురితో గది పంచుకోవడం, చౌక ఊళ్లో ఒంటరిగా ఉండి రోజూ హైవే ఎక్కడం కంటే అన్ని విధాలా మెరుగు అని ఈ లెక్క చెబుతుంది. కానీ ఈ లెక్క ఎవరూ పిల్లలకు చెప్పరు. దీనికి తోడు మరో ప్రాణాంతక కాంబినేషన్. నైట్ షిఫ్ట్‌లు, పార్ట్‌టైమ్ పనులు ముగించుకుని తెల్లవారుజామున చేసే డ్రైవింగ్. నిద్రలేమితో వాహనం నడపడం మద్యం తాగి నడపడంతో సమానమని నిద్ర పరిశోధన ఏనాడో తేల్చింది. భారత రోడ్ల అనుభవానికి, గంటకు 75 మైళ్ల వేగంతో 18 చక్రాల ట్రక్కుల మధ్య సాగే అమెరికన్ ఇంటర్‌స్టేట్ డ్రైవింగ్‌కు మధ్య ఉన్న అంతరం; శీతాకాలంలో కంటికి కనిపించని బ్లాక్ ఐస్; ఖర్చు తగ్గించుకోవడానికి కొనే పాత కార్లు, కనీస స్థాయి ఇన్సూరెన్స్‌లు ఇవన్నీ ఆ రిస్క్‌ను రెట్టింపు చేస్తున్నాయి. తల్లిదండ్రులు చేయగలిగింది "జాగ్రత్త నాన్నా" కాదు రోజూ ఫోన్ చేసి జాగ్రత్త చెప్పడం వల్ల ఒరిగేది ఏమీ లేదు. పైగా డ్రైవింగ్ మధ్యలో ఫోన్ మాట్లాడే అలవాటుకు అదే దారి తీస్తుంది. నిజంగా పనిచేసేవి వేరే: ఒకటి. పంపే ముందే ఈ మాట చెప్పండి: "కారు, ఇన్సూరెన్స్, డ్రైవింగ్ శిక్షణ .. ఈ మూడింటికీ డబ్బు అడగడానికి మొహమాటపడకు. ఇది చదువు ఖర్చులో భాగమే." పిల్లలు 3,000 డాలర్ల పాత కారు కొనడానికి, కనీస ఇన్సూరెన్స్‌తో సరిపెట్టుకోవడానికి, ప్రొఫెషనల్ హైవే డ్రైవింగ్ లెసన్స్ (300-400 డాలర్లు) మానుకోవడానికి కారణం... మీ మీద భారం వేయకూడదన్న సంకోచమే. ఆ సంకోచాన్ని మీరే తొలగించాలి. అమెరికా ఖర్చుల్లో ఆదా చేయకూడని ఏకైక అంశం ఇది. రెండు... "పని ఎలా ఉంది" కాదు, "రోజు ఎలా గడుస్తోంది" అని అడగండి: ఎన్ని గంటలు నిద్ర, ఎన్ని మైళ్ల ప్రయాణం, ఏ సమయంలో డ్రైవింగ్. నైట్ షిఫ్ట్ + గంటన్నర కమ్యూట్ + నాలుగు గంటల నిద్ర. ఈ పాటర్న్ కనిపిస్తే "జాగ్రత్త" అనకండి. "ఆ ఊరికి మారడానికి అదనంగా అయ్యే అద్దె మేము చూసుకుంటాం" అనండి. అది భావోద్వేగ మాట కాదు . రిస్క్ తగ్గించే ఆచరణాత్మక జోక్యం. మూడు.. అప్పు ఒత్తిడిని రోడ్డు మీదకు పంపకండి: "లోన్ ఒక సంవత్సరం ఆలస్యంగా తీరినా ఫర్వాలేదు, నువ్వు క్షేమంగా ఉండటమే ముఖ్యం" అని స్పష్టంగా చెప్పండి. ఆ మాట చెప్పకపోతే పిల్లలు రెండు ఉద్యోగాలు, ప్రమాదకర కమ్యూట్‌లు, నిద్రలేమి.. అన్నింటినీ మౌనంగా భరిస్తూ ఆ ఒత్తిడిని హైవే మీదకు తీసుకెళ్తారు. నాలుగు... ఎమర్జెన్సీ సమాచారం మీ దగ్గర ఉండాలి: పిల్లల రూమ్మేట్ నంబర్, ఆ ప్రాంతపు తెలుగు అసోసియేషన్ కాంటాక్ట్, సంబంధిత ఇండియన్ కాన్సులేట్ ఎమర్జెన్సీ నంబర్. ఏదైనా జరిగినప్పుడు మొదటి 24 గంటల్లో సమాచారం కోసం వాట్సాప్ గ్రూపుల మీద ఆధారపడే దుస్థితి ఏ కుటుంబానికీ రాకూడదు. పిల్లలు చేయగలిగింది ఉద్యోగం ఎంపికలోనే దూరాన్ని పరిగణించడం; వారానికి ఐదు రోజులు 500 మైళ్లు తిరిగే ఏర్పాటు దీర్ఘకాలం నడవదని గుర్తించడం. నైట్ షిఫ్ట్ తర్వాత కనీసం అరగంట నిద్రపోయి బయలుదేరడం. ఇది నామోషీ కాదు. కారు కొనేటప్పుడు ధర ఒక్కటే కాకుండా సేఫ్టీ రేటింగ్ చూడటం. 3,000-4,000 డాలర్ల బడ్జెట్‌లోనే మంచి రేటింగ్ ఉన్న పాత టయోటా/హోండా మోడల్స్ దొరుకుతాయి; కొనే ముందు 100-150 డాలర్ల మెకానిక్ ఇన్‌స్పెక్షన్ తప్పనిసరి. ఇన్సూరెన్స్‌లో Uninsured Motorist, Medical Payments కవరేజ్‌లు అదనంగా తీసుకోవడం. నెలకు కొద్ది డాలర్ల ఖర్చే కానీ, ఇన్సూరెన్స్ లేని డ్రైవర్ ఢీకొట్టినప్పుడు కుటుంబాన్ని లక్షల డాలర్ల ఆసుపత్రి బిల్లుల నుంచి కాపాడుతుంది. మంచు రాష్ట్రాల్లో ఉంటే మొదటి శీతాకాలంలోనే ఖాళీ పార్కింగ్ లాట్‌లో స్కిడ్ రికవరీ ప్రాక్టీస్ చేయడం. అసలు ప్రశ్న. సంఘాలు, ప్రభుత్వాలు ఏం చేస్తున్నాయి? ఇప్పుడు మొదటి ప్రశ్నకు తిరిగి వద్దాం. ప్రతి మరణం తర్వాత చందాలు. TANA, NATS, NATA వంటి తెలుగు సంఘాలు పార్థివదేహాల తరలింపునకు నిధులు సేకరించడంలో చురుగ్గా ఉంటాయి . దిలీప్ కుటుంబానికి NATS చేస్తున్నది అదే. ఆ సాయం విలువైనదే. కానీ కోట్ల రూపాయల వార్షిక బడ్జెట్లు, వేల మంది సభ్యులు ఉన్న ఈ సంఘాల శక్తి దాదాపు పూర్తిగా మరణానంతర సాయానికే పరిమితం కావడం ఒక వైఫల్యం. అదే శక్తితో చేయగలిగినవి: కొత్తగా వచ్చే ప్రతి విద్యార్థికి హైవే డ్రైవింగ్ ఓరియంటేషన్; యూనివర్సిటీ నగరాల్లో కార్‌పూల్ నెట్‌వర్క్‌లు; సబ్సిడీతో డ్రైవింగ్ లెసన్స్; వాడిన కారు కొనేటప్పుడు తనిఖీ చేయించే వాలంటీర్ మెకానిక్ నెట్‌వర్క్; ఒక శాశ్వత ఎమర్జెన్సీ ఫండ్. ప్రతిసారీ కొత్తగా చందాల లింక్ తిప్పకుండా. మరణించిన తర్వాత లక్ష డాలర్లు సేకరించే సమాజం, బతికుండగా 400 డాలర్ల డ్రైవింగ్ శిక్షణ ఇప్పించలేదా? తెలుగు రాష్ట్రాల ప్రభుత్వాలదీ ఇదే తీరు. ప్రతి మరణం తర్వాత సంతాప ప్రకటన, పార్థివదేహం తరలింపునకు "అన్ని విధాలా సాయం" హామీ. కానీ ఏటా వేల మంది పిల్లలను అమెరికా పంపుతున్న రాష్ట్రాలు... వెళ్లే ముందు వారికి అక్కడి రోడ్డు వాస్తవాలపై ఒక్క ఓరియంటేషన్ కార్యక్రమమైనా నిర్వహిస్తున్నాయా? విదేశాలకు వెళ్లే విద్యార్థుల డేటా, అక్కడ జరుగుతున్న మరణాల డేటా క్రమపద్ధతిలో సేకరిస్తున్నాయా? లేదు. డేటా లేకపోవడం యాదృచ్ఛికం కాదు. డేటా ఉంటే జవాబుదారీతనం అడగవచ్చు. చందాలు వేసుకునే పిల్లల ఔదార్యం మీద ఆధారపడి నడిచే వ్యవస్థ, వ్యవస్థే కాదు. ఆ ఔదార్యం మరణానంతర సాయం నుంచి మరణ నివారణ వైపు మళ్లినప్పుడే, పంపే ముందు తల్లిదండ్రులు, వెళ్లాక పిల్లలు, అక్కడ సంఘాలు, ఇక్కడ ప్రభుత్వాలు ఎవరి బాధ్యత వారు గుర్తించినప్పుడే.. ఈ శవపేటికల వరుస ఆగుతుంది.

Indians and Pakistanis are essentially the same people, divided by borders and kept divided by politicians on both sides who benefit politically—and perhaps financially—from hostility. Imagine if India and Pakistan signed a real peace treaty. Trade, tourism, investment, culture and human connections could explode. The economic upside could be enormous. So I keep wondering: who benefits from keeping us enemies?